Ντόρα Πανιοπούλου
Όταν το φως κατοικεί
Μέσα από το πρίσμα της αρχιτεκτονικής, η Ντόρα Πανιοπούλου αφηγείται την εμπειρία του χώρου, του κτιρίου και του φωτός ως μια ενιαία, ζωντανή συνθήκη. Η ζωγραφική της δεν περιγράφει απλώς έναν τόπο· τον αναδημιουργεί, αποκαλύπτοντας τον όγκο μέσα στον όγκο, το φως μέσα στο φως.
Πόσο χώρο βλέπουμε σε σχέση με τον χώρο που πραγματικά υπάρχει; Ποια ψευδαίσθηση γεννά το φως, όταν ορίζει όρια που ποτέ δεν είναι διακριτά; Η Πανιοπούλου διερευνά το πώς ο χώρος ενσωματώνεται στον τόπο — εκεί όπου η ύλη μεταμορφώνεται σε εμπειρία, και η εμπειρία σε χρώμα.
Η ζωγραφική της γεννήθηκε μέσα από την αρχιτεκτονική. Η πρώτη της ουσιαστική συνάντηση με το φως προέκυψε μέσα από την ενασχόλησή της με την αρχιτεκτονική εσωτερικού χώρου στο Λονδίνο, όπου έζησε και εργάστικες για αρκετά χρόνια. Από τότε, το φως έγινε το σημείο εκκίνησης κάθε αναζήτησης.
Σήμερα, τα έργα της δεν εξετάζουν το φως ως εργαλείο περιγραφής του χώρου, αλλά ως την ίδια τη δομή του. Μέσα από στρώσεις, διαφάνειες και χρωματικά πεδία, επιχειρεί να μεταφράσει την αρχιτεκτονική εμπειρία σε άυλη ύλη. Από τις σαφείς φόρμες του παρελθόντος έως τις σχεδόν άμορφες επιφάνειες του τώρα, η ζωγραφική της κινείται ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, το φωτεινό και το σκοτεινό.
Επιμέλεια: Αγαπη Ν. Σμπωκου
