Η Παυλίνα Βερούκη, μέσω των χαρακτικών της, μας προσκαλεί να εξερευνήσουμε τις βαθύτερες πτυχές του υποσυνείδητου. Τα έργα της είναι γεμάτα συμβολισμούς που συνθέτουν μια σουρεαλιστική πραγματικότητα, όπου οι προσωπικές της ιστορίες συναντούν τον καθολικό ανθρώπινο ψυχισμό.
Η "comfort zone" της Βερούκη αποτυπώνεται στα στοιχεία που επιλέγει να ενσωματώσει, δημιουργώντας έναν οικείο κόσμο. Οι χαρακτικές μήτρες της συνεργάζονται αρμονικά, ενώ παράλληλα λειτουργούν και αυτόνομα, αποκαλύπτοντας τις εσωτερικές της αγωνίες και επιθυμίες.
Η εικαστική προσέγγιση της Παυλίνας Βερούκη φανερώνει έναν βαθύ και προσωπικό κόσμο όπου η τέχνη της χαρακτηρίζεται από τον συμβολισμό και τη σύνδεση με το υποσυνείδητο. Κάθε στοιχείο στα χαρακτικά της φαίνεται να έχει έναν ξεχωριστό συμβολισμό που εκφράζει πτυχές της εσωτερικής της αναζήτησης, καθώς και της επιθυμίας της για αναγέννηση και μεταμόρφωση.
Το φτερό που εμφανίζεται ως προσωπικό φυλαχτό, συμβολίζει την εσωτερική προσπάθεια για αλλαγή, την ανάγκη για πτήση προς το άγνωστο και την αναζήτηση ενός ανώτερου σκοπού, όπως ο φοίνικας που αναγεννάται από τις στάχτες του. Αυτή η εικόνα ενσωματώνει τη δύναμη της μεταμόρφωσης, την ικανότητα να ανακτά κανείς δύναμη και να προχωρά.
Πριν αποφασίσει την κάθε αλλαγή, η Βερούκη αναζητά τις σταθερές της—τις βάσεις που την στηρίζουν και της παρέχουν ασφάλεια. Αυτές οι σταθερές μπορεί να είναι "χειροπιαστές" ή "υποσυνείδητα χειροποίητες". Μέσα από το έργο “2 solids”, που μοιάζει με βράχους και συμβολίζουν τις “σταθερές” ή αλλιώς βάσεις της.
Παίρνει την απόφαση για την αλλαγή, βαζει τον στόχο και τον δείχνει με το δάχτυλο. Δείχνει τον δρόμο που πρέπει να πάρει. Την οδηγεί προς τον στόχο και γίνεται ο “leader”.
Φυσικά για την Βερούκη δεν μπορούμε να παραλείψουμε το σκύλο της που τον ονομάζει “ holy child”. Η ίδια λέει ότι νιώθει ασφάλεια να εκφράσει κάθε της συναίσθημα χωρίς φόβο, χωρίς φίλτρο αφού υπάρχει η ανιδιοτελής αγάπη και από τις δύο πλευρές.
Παράλληλα, η αναφορά στη μητέρα χελιδόνι, που πασχίζει να φροντίσει τα μικρά της, θέτει ερωτήματα σχετικά με τον ρόλο της μητρότητας, τη δύναμη της ευθύνης και τις προκλήσεις της φροντίδας. Ο συμβολισμός του χελιδονιού ως μητέρας είναι χαρακτηριστικός αυτής της αγωνίας: η συνεχής προσπάθεια να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της απέναντι στα μικρά της, δημιουργεί ένα αίσθημα ευθύνης και φόβου μήπως δεν είναι επαρκής.
Ο ήλιος πραγματικά αντιπροσωπεύει τη ζωή και την ελπίδα, ενώ η απόσταση του από την γη μπορεί να προκαλεί συναισθήματα επιθυμίας αλλά και φόβου. Είναι σαν να αναζητά τον φωτισμό και τη ζεστασιά του, αλλά ταυτόχρονα να αναγνωρίζει τις προκλήσεις που μπορεί να φέρει αυτή η αναζήτηση.
